Hé.
Hé, is daar iemand?
Ik heb hulp nodig.
Oké, luister.
Je bent nu vast in paniek,
maar daar is geen tijd voor.
Je moet je concentreren. Je vraagt je vast af
wie je aan het bureau heeft vastgebonden.
Jij was het.
Ik bedoel ik.
Ik wilde dat je dit bericht zou krijgen.
Het zou te lang duren om je alles uit te leggen
en je zou het toch niet onthouden,
dus je moet me vertrouwen.
Onder je stoel
zit een mes. Daarmee snijd jezelf los.
Je moet naar me luisteren.
Het is heel belangrijk dat je deze vrouw vindt.
DIT IS TEYLA. VIND HAAR.
Ik weet niet waar ze is, maar je moet haar vinden.
Zij kan helpen. Kijk in de eetzaal,
of misschien namen ze haar mee naar de Brug.
Je moet blijven zoeken. Laat de rest voor wat het is.
En in vredesnaam, vertrouw niemand. Vind haar en snel,
want anders zullen er honderden mensen sterven, jij ook.
Katie?
Rodney. Hé, wat doe je hier?
Ik hoorde dat je terug was en ik heb je al zolang niet gezien...
Ik weet het. We moeten dit hele nieuwe vasteland verkennen
en ik neem de hele week al proefmonsters mee terug.
Dat zie ik. Iets interessants?
Het lijkt allemaal op wat we op Lantea hebben gevonden.
Een paar nieuwe soorten.
O, ik heb een verrassing voor je.
Ik vond deze verstopt in het struikgewas.
Wat is dat?
Het heeft nog geen naam, maar ik denk dat ik het
Rodneyana villosa noem. Naar jou.
- Echt? Kun je dat? - Ja.
Wees voorzichtig. De haartjes prikken door je huid.
O.
Ik vroeg me af of ik je hiervan kon lostrekken
om samen te gaan lunchen.
- Heel graag... - O.
Maar ik denk dat ik iets onder de leden heb.
Ik heb hoofdpijn en ben af en toe wat duizelig,
dus ik wilde even naar de ziekenboeg.
O...
Dan ga ik met je mee.
Nee, Rodney, dat hoef je niet te doen.
Ik weet dat je niet graag in de buurt van zieke mensen bent.
O, nee, dat is prima.
- Dat is zo lief. Bedankt. - Na jou.
Dr. Brown.
Kijk nou, mijn favoriete patiënt.
Wat? Nee, we zijn hier niet voor mij. Het gaat om haar.
- Ja. - O, oké. Wat kan ik voor je doen?
Ik heb erge hoofdpijn die niet overgaat en ik...
Ik ben wat duizelig.
- Wanneer had je er voor't eerst last van? - Vanochtend ergens. Waarom?
Omdat je de vierde bent die hier komt
met precies dezelfde symptomen
en de tweede van de botanische afdeling.
- Gerald? Hoi. - Wie is dat?
Gerald Baxter. Hij zit in mijn team. Je hebt hem al eerder ontmoet.
Hij heeft de insectenverzameling.
O, ja. Nu weet ik het weer.
Ik moet wat bloed afnemen. Ook van u, dokter.
- Wat? - Als iets zich aan het verspreiden is
bent u er misschien ook aan blootgesteld.
Sorry.
Majoor Dorsey en zijn team zijn net teruggekeerd van M6R-214.
Ze hebben de brokstukken boven de planeet onderzocht
en hebben de onderdelen gevonden van één of twee Replicatorschepen.
We wisten dat de Wraith zich weer zouden herstellen
- en gingen terugvechten. - Ik denk het.
Ze hebben de Ouden ook verslagen.
De Replicators lijken op de Ouden
en gebruiken dezelfde technologie,
maar ze zullen niet zo eenvoudig te verslaan zijn.
- Kolonel Carter, meld u. - Zeg het maar, dokter.
Er is iets aan de hand.
Ik heb de hele ziekenboeg in quarantaine geplaatst.
Wat is er aan de hand?
Elf patiënten zijn het afgelopen uur binnengekomen
met hoofdpijn en duizelingen.
Acht daarvan zitten in onderzoeksteams die net terugkwamen van het vasteland.
Enig idee wat er aan de hand is?
Ik heb bloedproeven gedaan
en ik heb 'n onbekende bacterie gevonden.
Ik heb gekeken in de database van de Ouderen.
Wat wil je dat wij doen?
Het eerste wat we moeten doen
is iedereen isoleren die naar het vasteland ging
en doorsturen naar Dr. Neves voor proeven.
Komt in orde. Hou ons op de hoogte.
Meer testresultaten.
Jij en ik zijn geďnfecteerd. Dr. McKay ook.
Het goede nieuws is dat't ergste geval
alleen nog lichte, griepachtige symptomen vertoont.
- Misschien wordt het niet erger. - Ja, laten we dat hopen.
HEDEN
Hallo?
Hé. Wakker worden.
Wat doe je hier?
- Ik weet het niet. - Wat ben je aan het doen?
- Jij bent geen soldaat. - Als jij het zegt.
- Je moet met mij mee. Het is veilig. - Nee, rustig aan. Wat is er?
De soldaten zitten achter ons aan. Als ze ons pakken, brengen ze ons weg.
Waarheen? Welke soldaten? Wat is dit voor plek?
Hou je mond. De soldaten horen ons.
Wat is er aan de hand? Waarom kan ik me niets herinneren?
Geen idee. Niemand herinnert zich iets.
- Heb je anderen gezien? - Ja, een of twee anderen.
- Behalve de soldaten. - En zij? Was zij er ook?
- Nee. - Ik moet haar vinden.
- Waarom? - Geen idee. Het is belangrijk.
De soldaten hebben haar waarschijnlijk.
- Kunnen we het hun vragen? - Ben je gek?
Als de soldaten je zien, beschieten ze je en nemen ze je mee.
Weer dat meenemen.
Je moet je verstoppen. Het is veilig.
- Ik moet blijven zoeken. - Wat jij wilt.
Als je wordt gedood, mij een zorg.
Het begon plotseling en toen stopte het gewoon.
- Oké, fijn dat je het me vertelt. - Ga je niets doen?
Om eerlijk te zijn zie ik niet waarom het relevant is.
Het is een nieuw symptoom. Het zou belangrijk kunnen zijn.
Wat heeft een tintelend gevoel in je knieën
te maken met deze aandoening
als jij de enige bent die er last van heeft?
Ja, tot nu toe.
Ik bedoel, we weten niets van deze ziekte.
Wat jij nu het beste kunt doen
is proberen je te ontspannen, oké? Laat mij mijn werk doen.
- Alsjeblieft. - Bedankt.
Wat zei Dr. Keller?
Ze neemt het in overweging,
bedankte me voor mijn hulp en... Hoe gaat het met je?
Prima.
Dr. Keller laat haar team hard werken.
Ze proberen vast van alles.
Ze komen vast snel met een manier om dit ding te verslaan.
- Echt, gaat het met je? - Het is... Mijn hoofdpijn.
Het wordt erger.
Kan ik iets voor je doen?
Kun je de zuster vragen of ze me wat thee komt brengen?
Wat is er mis met deze?
O, ja. Oké.
Marie? Wat is er?
Ik weet het niet. Ik werd duizelig.
Schendt de infectie het protocol voor gevaarlijke materialen?
Ik weet het niet zeker.
Misschien is ze al eerder blootgesteld,
maar dat zou betekenen
dat het zich al verder heeft verspreid dan wij dachten.
Vrijwillig medisch personeel doet willekeurige bloedproeven
in de stad zodat we weten hoe we ervoor staan.
Weten we zeker dat het van het vasteland komt?
De proefmonsters die de botanische afdeling meenam
waren negatief, maar het lijkt nog steeds de meest logische bron.
Hoe zit het met de database?
Ik heb nog geen match gevonden, maar ik blijf zoeken.
Er is nog iets.
Omdat we niet weten wat de ziekte doet, hoe hij zich verspreidt,
en of onze quarantaine enig effect heeft,
raad ik aan dat we alle poortreizen meteen schorsen.
Bedankt, dokter.
Hé, hoe voel je je?
Ik weet het niet.
Ze hebben eten gebracht. Deze steak is eigenlijk heel lekker.
O, trouwens, ik heb Dr. Keller gevraagd over je vriend Dr. Baxter.
Ze zegt dat hij slaapt, maar de koorts is gezakt.
- Wie? - Dr. Baxter.
Zo heet hij toch, die man uit je team?
Katie?
- Waar ben ik? - Wat bedoel je?
Je bent op de ziekenboeg. Ik heb je hier gebracht, weet je nog?
Wie ben jij?
HEDEN
Hé. Blijf staan.
Ik wil geen problemen. Ik wilde alleen...
Ja, stop hem bij de anderen. Kom op, haal hem hier weg.
Ja, sir.
8 UUR EERDER
Heb je nieuws?
De uitslagen van de steekproeven zijn binnen.
Zes mensen die in zes verschillende delen van de stad werken
zijn allemaal positief.
Dat klinkt niet veelbelovend.
Het is een statistisch wonder of de hele basis is blootgesteld.
We doen nog meer tests ter bevestiging, maar het ziet er niet goed uit.
Ik weet niet hoe het met jou is, maar ik voel me prima.
Ik ook. En dat is het probleem.
Als de symptomen met vertraging de kop opsteken,
kan de ziekte overal verspreid zijn voordat we wisten wat er gebeurde.
Ik heb de Stargate Command verteld dat we Poortoperaties schorsen.
- Kolonel Carter, dit is Dr. Keller. - Ga verder.
Ik stuur u scans van Katie Brown en drie andere patiënten
die tekenen van geheugenverlies vertonen.
De scans laten grote concentraties zien
van getroffen cellen in de temporale hersenkwab.
Het lijkt erop dat deze cellen door de bacterie
een hormoon produceren waardoor de hersenen
geen toegang hebben tot het episodische geheugen.
Hoe erg is het?
De achteruitgang lijkt te variëren van patiënt tot patiënt,
maar in alle gevallen ziet het er progressief uit,
dus hoe langer behandeling uitblijft, hoe erger het wordt.
Zeer binnenkort zullen ze hun eigen naam niet meer weten.
De eerste symptomen zijn hoofdpijn en duizelingen.
Ja, dat klopt.
Hoe lang duurde het voordat het geheugenverlies optrad?
Nogmaals, dat lijkt te variëren, maar gemiddeld zes uur.
En jij, Doc? Enige tekenen?
Ja, de hoofdpijn begon 'n half uur geleden.
Blijf de database doorzoeken. Dat is onze grootste kans op 'n oplossing.
Graag, maar als we gelijk hebben met deze aantallen,
word ik dadelijk overstelpt met nieuwe patiënten.
En het is al behoorlijk vol hier.
We halen de eetzaal leeg en maken er een ziekenboeg van.
Ja, dat is een goed idee. In ieder geval is iedereen
dan op één plek voor behandeling.
Doe het maar.
- Gaat het met je? - Ja.
Waar ben ik?
We hoopten dat jij ons dat kon vertellen.
Wie zijn jullie?
- We weten het niet. - Niemand kan zich iets herinneren.
Wat gebeurt daarbuiten? Wat heb je gezien?
Niets. Het waren slechts...
Lege gangen.
Hoe kwam ik hier?
- De soldaten brachten je. - Waarom?
Ze brengen iedereen hierheen. Ze zeggen dat het voor onze veiligheid is.
Verdoe je tijd niet. Hij gaat niet open.
Waarom doen ze ons dit aan? Waarom herinnert niemand zich iets?
Mijn... De computer.
- Waar is mijn computer? - Je had hem niet
toen ze je binnenbrachten. Waarom?
Ik moet iemand vinden. Een vrouw.
Teyla. Weet je wie dat is?
Kent iemand Teyla?
Iemand?
Ik dacht dat deze stad automatisch afgesloten werd
- om dit soort dingen te voorkomen. - Dat is ook zo.
O, ja? Wat is er gebeurd?
En dat vraag je aan mij?
Heb je hoofdpijn?
Ja, het was slechts een kwestie van tijd.
- John? - Het gaat prima.
Hé, hoe voel je je?
Het gaat prima.
- Symptomen? - Nee, nog niet.
Ik ook niet.
- Wat is er? - Hoe weten ze of we geďnfecteerd zijn?
Mijn bloed werd niet getest.
Van mij ook niet. Maar de kans is groot dat we zijn blootgesteld.
Nou en? Dat je bent blootgesteld betekent niet dat je besmet bent.
Misschien tast het niet iedereen op dezelfde manier aan.
En ik voel me prima.
Ik ook.
Misschien moet Dr. Keller dit weten.
Ja.
Pardon.
Dr. Keller.
- Ik moet met u praten. - Ik heb het druk nu.
Ik ben niet ziek.
Als je nog niet was blootgesteld,
dan ben je het nu wel door hier te komen.
Nee, ik weet dat ik ben blootgesteld.
Mensen met wie ik de hele dag werkte zijn ziek geworden,
maar ik voel niets. Teyla ook niet.
Denk je dat jullie misschien immuun zijn?
- U bent de dokter. - Oké.
Ik zal bloed moeten afnemen.
Neem zoveel u nodig heeft.
- Wat doe je? - Ik moet het me herinneren.
Ik voel sommige dingen wegglippen.
- Oké, wat doe je nu? - Hier weg zien te komen.
Oké, iedereen. Luister.
Ik moet zo snel mogelijk ontsnappen. Iemand enig idee hoe?
Je kunt niet zomaar weg.
- Waarom niet? - Hoe zit het met de soldaten?
We zullen hen moeten aanpakken.
Misschien ben ik stom, maar ik vertrouw ze niet echt.
Dat betekent niet dat we moeten ontsnappen.
We hebben geen idee wat daarbuiten is.
Luister, iets heeft dit veroorzaakt, oké?
En hier komen we er niet achter.
Ergens daarbuiten is een vrouw die...
Een vrouw met de naam...
- Teyla. - Teyla, precies, bedankt.
- Ik denk dat ze iets weet. - Wat?
Ik weet het niet. We moeten hier weg en dat uitzoeken.
- Ik denk dat we naar'm moeten luisteren. - Waarom?
Het klinkt logisch.
Waarom vertellen de soldaten ons niet wat er gebeurd is?
Waarom zijn er geen mededelingen gedaan
of is er geen hulp gekomen?
Misschien weten zij niet meer dan wij.
We hebben een plan nodig.
Hebben ze je laten gaan?
De tweede set bloedproeven is net terug, allemaal positief.
De ziekenboeg in quarantaine houden leek niet meer nuttig.
- Heb je symptomen? - Hoofdpijn.
Ja, ik ook.
Wedden dat jij je herinneringen 't eerst verliest?
Rodney...
Oké, we hebben genoeg eten, water en dekens.
We hebben niet genoeg bedden, maar we moeten er het beste van maken.
Misschien moeten we al het overbodige personeel sommeren
zich te melden in de eetzaal.
Ze komen hier anders toch wel terecht
en zo gaan er geen mensen zonder herinneringen
- over de gangen zwerven. - Daar maak ik me zorgen over.
Ik zal Lorne en een team sturen zodat deze orders worden opgevolgd.
Deze zijn van Dr. Neves. Het zijn opwekkende middelen.
Misschien vertragen ze het geheugenverlies.
Het is een noodoplossing, maar we winnen er een paar uur tijd mee.
Wat zit erin? Ik ben allergisch voor...
Neem het gewoon.
Deel deze uit aan Lorne en zijn mannen.
En nog iets.
Ik heb Dr. Zelenka opdracht gegeven het hoofdbesturingskristal te verwijderen.
Wat er ook gebeurt, we moeten voorkomen dat de ziekte
zich in het heelal of naar de aarde verspreidt.
Wat gebeurt er als we allemaal ons geheugen beginnen te verliezen?
Dr. Keller zal wel iets verzinnen voordat dat gebeurt.
Ik dacht dat we iedereen naar de eetzaal brachten.
Hij is er het slechtst aan toe. Zijn vitale organen zijn te labiel.
Wat kan ik voor je doen?
Ik vroeg me af of je iets had gevonden.
Wat bedoel je?
Ik vertoon nog geen symptomen, weet je nog?
Het kan zijn dat je 'n soort natuurlijke immuniteit hebt.
- Doc... - Blijf hier.
Ik ga wat bloed afnemen.
Doc. Dat heeft u al gedaan.
Het gebeurt nu ook bij mij, hč?
Dokter, hij heeft stuipen.
Geef hem Midazolam, 4 milligram.
Hij heeft v-fib. Ik heb een hartwagen nodig.
Opladen tot 200.
Los.
Opladen tot 300.
Los.
Rennen.
Stop.
Hierheen.
- Oké, ik denk dat we veilig zijn. - Godzijdank.
Mijn longen begaven het bijna.
- Wat nu? - Geen idee. Hoe vinden we haar?
Wie?
Teyla. Voor wie we net ons leven riskeerden.
Oké. Ik weet het niet.
Oké, we zullen in elke kamer moeten zoeken.
Hoe groot kan het hier zijn?
- Waar gaan we heen? - Zoals ik al zei naar de eetzaal.
- Daar wil ik niet heen. - Rustig maar.
Ik weet dat je bang bent, maar je moet me vertrouwen.
Het is voor je eigen bestwil.
Niet bepaald rustig.
Hé.
De eetzaal is deze kant op.
O, ja.
Kijk niet zo naar me.
Je raakt hier snel de weg kwijt.
Majoor Lorne haalt nog meer achterblijvers op.
We beginnen wat weerstand te krijgen.
Ze beginnen hun geheugen te verliezen.
Ze zullen niet snappen waarom soldaten achter hen aan zitten.
Daarom zijn hij en zijn mannen
naar de wapenkamer en halen stunners.
Ik vind het niks om op onze eigen mensen te schieten.
We hebben misschien geen keus.
Ja, je hebt vast gelijk.
Zo meteen zit het hier vol met bange, verwarde mensen.
Oké, ga door.
Wat?
Kom met me mee.
Doe maar rustig aan met dat spul, majoor.
Sir, dit ding moet zoveel mogelijk vertraagd worden.
- Als iedereen gaat, is er geen weg terug. - Ja, ik weet het.
Daar wilde ik het over hebben. Ik heb een idee.
- Zijn we hier al eens eerder geweest? - Nee.
Weet je dat zeker?
Nee.
Ik heb een idee.
Wat ben je aan het doen?
Als we hier terugkomen, weten we dat we hier al geweest zijn.
Je gaat er dus vanuit dat we nog weten
dat wij het daar neergezet hebben.
Ik weet dat je er bent.
Laat je wapens vallen en kom langzaam tevoorschijn.
Klein ventje met een bril.
- Wat doe je? - Hé, ik ken hem.
Niet schieten.
Ik ben ongewapend.
Wie ben je?
We waren gevangen door soldaten. We zijn ontsnapt.
Echt waar?
Wacht even. Wat is dat?
- Ik heb het gevonden. - Laat eens zien.
- Wat is het? - Ik weet het niet,
- maar iets zegt me dat het belangrijk is. - Waarom?
Ik weet het niet.
- Hoe wist je dat je dat moest doen? - Geen idee, ik wist het gewoon.
- Dat is ze. Teyla. - Ken je haar?
Nou, niet echt.
We zijn op zoek naar haar. We denken dat zij ons kan helpen.
Er staat: "Vind haar. "
Hoe gaan we dat doen?
Dat wilde ik je laten zien.
Is dit de bacterie die de ziekte veroorzaakt?
Niet precies, maar hij lijkt erop.
Heb je dit in de database gevonden?
Daar ben ik mee gestopt.
Er moest een reden zijn waarom alleen Teyla en Ronon
negatief uit de test kwamen.
We hebben niet veel informatie over de Satedans,
dus ging ik zoeken in de dossiers van Dr. Beckett over de Athosians.
Dit is een bloedproef van een 10-jarig jongetje.
Hij leed aan iets wat we...
Ik heb het opgeschreven.
Kirsankoorts?
Ja, dat is het.
Het is een gewone kinderziekte.
- Ik had het toen ik acht was. - Ik had het toen ik tien was.
Maar het kan niet dezelfde ziekte zijn.
Kirsankoorts infecteert geen volwassenen en leidt niet tot geheugenverlies.
Dat is misschien waar,
maar de structuur van de bacterie lijkt er teveel op om het te negeren,
en ze moeten iets met elkaar te maken hebben.
Wacht eens even. Misschien zijn ze hetzelfde.
Daarom zagen de sensoren het misschien niet als een bedreiging.
- Hoe is dat mogelijk? - Denk er maar eens over na.
Deze planeet had geen sterrenpoort totdat wij hier kwamen.
Misschien namen de Ouden, toen ze deze plek voor't eerst verkenden,
deze Kirsankoorts per ongeluk met zich mee.
Het bleef hier en muteerde in 10.000 jaar
om de symptomen op te wekken die we nu ervaren.
Dat zou ook verklaren waarom jij en Ronon niet besmet zijn.
Jullie hebben antilichamen opgebouwd toen jullie jong waren.
Als zij de antilichamen hebben, dan...
Het zou maanden duren om een geneesmiddel te maken.
Ik weet niet eens of het wel kan.
Het sap van de enchuriplant.
Mijn volk gebruikt het al generaties tegen de Kirsankoorts.
Het is heel effectief en er is niet veel nodig.
- Laten we wat gaan halen. - Neem een Jumper.
Wacht even. Jullie hebben de poort onklaar gemaakt.
Jullie gaven Dr. Zelenka de opdracht om het besturingskristal te pakken.
Waar heeft hij het gelaten?
Zelenka, dit is Sheppard. Meld je.
Kijk in de kamers daar en daar.
Ik wil deze sectie binnen 10 minuten ontruimd hebben.
- Lorne, meld je. - Ja, sir. Zeg het maar.
- Heeft u Zelenka gezien? - Eigenlijk wel, ja.
- Heeft u hem naar de eetkamer gebracht? - Sorry, sir, maar hij is ontsnapt.
Heeft ons vast horen aankomen.
Sloeg iemand met een metalen stang op het hoofd
en verdween door een servicedeur
voordat ik hem kon raken. Geen idee waar hij nu is.
Zelenka, geef antwoord.
Zelenka, meld je.
Radek, we willen je geen pijn doen. We hebben je hulp nodig.
Oké, dit heeft geen zin.
Heeft hij nog wel een radio?
Zelfs als we hem vinden, weet hij vast niet meer
waar het besturingskristal is. We zijn de pineut.
Er moet een manier zijn.
De Jumpers dan? Die hebben DHD's.
Zonder het besturingskristal
kan de poort geen stabiel wormgat maken.
- We gaan nergens heen. - Ik zie iets over het hoofd.
Ik kan me niet concentreren.
Hoe zit het met het vasteland?
Ronon heeft gelijk.
De enchuriplant is aanwezig op meerdere planeten.
- Misschien hier ook wel. - Oké.
Stel dat we het spul vinden, hoe gaan we het verspreiden?
Ik verzin wel iets.
Ik blijf bij Rodney. Weet je waar je naar zoekt?
Het groeit als onkruid op Sateda.
Daar is het.
Je kunt dit ding besturen. Het zit in je bloed.
Letterlijk.
O.
Wacht even. Wat doe ik?
De snelste manier om het geneesmiddel te verspreiden is via de lucht
en het te distribueren via een ventilatiesysteem.
Je probeert momenteel het protocol
voor temperatuur, vochtigheid en luchtdruk teniet te doen.
Oké, het is eenvoudig.
Een kwestie van in de root directory gaan en...
- Kom op. - Rodney.
Nee. Ik moet dit met mijn ogen dicht kunnen.
O, god.
- Het gebeurt ook met mij, hč? - Je moet kalm blijven.
Nee. Je snapt het niet. Mijn geheugen was al niet goed.
Namen van mensen, verjaardagen...
Ik ben vijf jaar achter elkaar moederdag vergeten.
Wat is de verhouding van de cirkelomtrek met diens diameter?
Dat is pi. Het is 3,14159265 enzovoort.
Dat telt niet, dat is makkelijk.
Jij bent een wetenschapper, Rodney. Dat is jouw ding.
Dat zul je je het langst herinneren.
Oké.
Oké, dus...
Wacht eens even.
Maakt me dat niet tot een slecht mens?
Het maakt jou tot iemand die onze levens gaat redden.
O, oké.
Wat is dit voor plek?
Ik weet het niet.
- Lijkt of ze snel weg moesten. - Ze is niet hier. Laten we...
Hier beneden. Deze kant op.
Stil. Ga.
Oké, iedereen verspreiden. Ze moeten hier ergens zijn.
Sir.
Gevonden.
Goed, laten we gaan. Weg hier, kom op.
Kunnen we hier nu weg?
- Wat is er? - Ik heb een idee.
Kom op.
Laten we gaan.
Wacht even.
- Wat is dit voor plek? - Het vasteland.
Wat doen we hier?
Dat heb ik je al verteld. We moeten die plant halen.
Er zit een luchtje aan.
Blijft leuk.
Sorry, makker. Je gaat me alleen maar ophouden.
- Hoe staat het ervoor, Rodney? - Ik ben bijna klaar. Denk ik.
- Wat was dat? - Ik ga wel kijken. Blijf werken.
Geen beweging.
Majoor Lorne. Ik ben het, Teyla.
- Je zou hier niet moeten zijn. - Majoor, ik ben het.
Iedereen is gesommeerd naar de eetzaal te gaan.
- Maar Dr. McKay en ik... - Leg je handen op je hoofd.
Langzaam.
Teyla?
O, god.
Oké, we tillen haar op.
Kom op.
Oké.
Je bent nu vast in paniek,
maar daar is geen tijd voor. Je moet je concentreren.
Je vraagt je vast af wie je aan het bureau heeft vastgebonden.
Je bent wakker.
- Majoor Lorne, u moet me losmaken... - Laat maar.
Je gaat nergens heen voordat ik antwoorden krijg.
Ik moet weten wat je met mijn mensen hebt gedaan.
Wat ik heb gedaan? Denkt u dat ik hierachter zit?
Is het een drug? Een biowapen?
Majoor, ze zijn ziek. U ook.
De hele basis is geďnfecteerd.
Iedereen behalve jij.
Ja, ik ben immuun voor de effecten.
- Is dat even handig. - Hoeveel daarvan heeft u genomen?
Zal ik me daar druk over maken?
Het zijn de pillen. Daarom doet u zo.
U bent in de war en labiel.
Labiel?
Ik ben niet degene die een ziekte heeft losgelaten.
Hou op met tijd rekken. Wat deed je in de hal?
- Rodney. - Teyla.
Het is fijn je te zien.
Kolonel Carter, Dr. Zelenka, u ook.
Hoe hebben jullie me gevonden?
Wij konden je niet vinden,
dus zijn we hem gevolgd.
- Heb je je werk af? - Wat bedoel je?
Kun je het krachtveld uitzetten?
Ik weet het niet.
Snel.
Geen beweging.
Laat vallen.
Nu naar achteren.
Zo.
Zeg op.
Wie ben je?
Ik weet dat je niet alles meer weet.
Je hebt geen idee wat er gaande is. Je bent in de war.
Misschien bang zelfs. Dat zou ik ook zijn.
Maar je moet me vertrouwen.
We zijn vrienden. We hebben dingen meegemaakt,
en wat iedereen ook zegt, geen ziekte kan dat wegnemen.
Niet helemaal.
Oké, diep van binnen weet je dat ik de waarheid spreek.
- Geef me het wapen. - Leuk geprobeerd.
Voor zover ik weet, heb jij me vastgebonden.
Prima. Schiet me maar neer
dan ben je helemaal alleen in een donker bos,
je hebt geen idee waar je bent, waar je heen gaat,
of wat je hierna gaat doen.
Hoe kan ik het nog erger maken?
Dat is een goed punt.
Hier. Ga zitten.
Weet je zeker dat jij het niet wilt doen?
- Ik weet niet hoe. - Ik wel dan?
Ja. Jij hebt het programma gemaakt. Je zei dat je bijna klaar was.
En dan moet het makkelijk zijn.
Rodney, luister naar me. Je moet dit doen. Het is onze enige kans.
De kennis zit in je. Je moet alleen even vinden waar.
- Wauw. - Het is hem gelukt.
Toen ik zei dat ik bijna klaar was, maakte ik zeker geen grapje.
En nu?
We moeten hopen dat kolonel Sheppard en Ronon
hun deel van de missie voltooid hebben.
Oké.
- Wie? - Wie?
- Wat is het? - Een schip.
Op weg naar de deuren op het dak.
- Hebben ze zich bekend gemaakt? - Nee, sir.
- Het zou hulp kunnen zijn. - Het kan ook een aanval zijn.
Neem contact op met de anderen. Laat ze naar de Jumper Bay gaan.
- Goed gevlogen. - Bedankt.
Kom, help me hiermee.
- We moeten dit nu naar Teyla brengen. - Wie?
Kom op.
Handen omhoog. Nu.
Luister, luitenant. Dit is een medicijn. We moeten het afleveren.
Ik zei handen in de lucht.
Breng hen naar de nor.
Je begaat een vergissing. Er zijn mensen die dit nodig hebben.
- Weet je zeker dat je weet wat je doet? - Wat is hier aan de hand?
Sir, we hebben deze mannen gevangen die de basis wilden binnendringen.
Lorne, je moet naar me luisteren,
anders gaat iedereen op de basis dood.
- En wie ben jij? - Kijk in je zak.
- Wat? - Kijk gewoon in je zak.
Je nam een foto van hem mocht het zover komen.
Ik was erbij.
Hij spreekt de waarheid.
Dit is onze bevelvoerend officier.
Dat klopt. Ik ben jullie bevelvoerend officier.
Dus jullie moeten doen wat ik zeg.
Ja, sir. Wat zijn uw orders?
- Doe wat hij zegt. - Wapen.
Volg me.
Kolonel, u bent wakker.
Wat is er gebeurd?
Teyla heeft de plant via het ventilatiesysteem verspreid.
U bent even bewusteloos geweest.
Hoe lang heb ik geslapen?
- Ongeveer een dag. - Een dag?
Sommige mensen hadden er meer last van dan anderen.
Hoe voel je je, John? Hoe gaat het met je geheugen?
Goed, denk ik. Ik bedoel, het is nog een beetje wazig.
Als ik volgend jaar je verjaardag vergeet...
Dan vergeef ik het je.
Als je je goed genoeg voelt, wil majoor Lorne met je praten.
Hij voelt zich naar over wat er is gebeurd.
Het was niet zijn schuld. Gelukkig had hij de foto nog.
Dat was goed bedacht, trouwens.
Als de verspreiding van het middel nog langer op zich had laten wachten
zouden nog meer mensen gestorven zijn.
Hoe bedoel je?
Waar is McKay?
Je moet slapen.
Het is goed. Ik voel me prima.
- Ik zal je laten weten als ze wakker is. - Ik blijf.
Oké.
Ze geeft niet op.
Ze is een doorzetter.
Katie?
Dokter?
Ze beweegt haar vingers.
Katie? Katie.
Hé.
- Waar ben ik? - Op de ziekenboeg. Je bent veilig.
Kun je je iets herinneren?
Rodney?
- Fijn je te zien. - Ja, fijn om jou te zien.